11 januari 2026
Dreiging
Ik kijk met E naar een detective. Als er plots iemand achterna wordt gezeten, of bijna wordt vermoord, voel ik spanning in mijn borstkas. Ik doe mijn vingers in mijn oren, kijk weg en haal thee.
Een normale reactie van mijn zenuwstelsel. Mijn lichaam reageert alsof ik het slachtoffer wordt.
Meestal keert de ontspanning snel terug. Het is loos alarm.
Ik zeg tegen mezelf: “je bent veilig, Ilse”.
Dan kijken we verder, met thee die net iets lekkerder smaakt.
