Waar een kleurenanalyse niet goed voor is... - Ilse Smit - Praktijk voor coaching en relatietherapie

Ik zwaai regelmatig naar mensen die mij vriendelijk begroeten terwijl ik ze niet ken. Het zal een bekende van mijn drie jaar jongere zusje M. zijn, die denkt dat ik M. ben en zwaai daarom altijd vrolijk terug.
M. en ik wonen sinds onze studententijd al bij elkaar om de hoek, spreken elkaar zeker 2 keer per week, eten regelmatig bij elkaar en gelukkig vinden de mannen elkaar ook leuk. Het klinkt als de ideale gelijkwaardige zussen relatie. En beleven wij die ook zo?

Ik zou zeggen, vraag het M.

Vroeger thuis heb ik nooit enige verantwoordelijkheid gevoeld voor haar, onze ouders waren er altijd. Sinds het begin van haar studententijd kreeg ik het gevoel dat ik als oudere, wijze zus een beetje op haar moest letten. Had ze leuke vriendinnen, studeerde ze voldoende, ging ze niet teveel uit? Onnodige zorgen, maar ik had ze nou eenmaal. Die rol ontwikkelde ik waarschijnlijk vanuit mijn plek in ons ouderlijk gezin, als oudere zus, met vier broers boven ons.

Soms zal ze mijn zorg handig hebben gevonden, soms denk ik ook heel irritant.

We zijn nu 25 jaar verder, hoe verhouden we ons nu ten opzichte van elkaar?

M. heeft een uitje geregeld bij Petra, een kleur-analyse-consulent. Wij wisten allebei zeker dat we een ander kleuradvies zouden krijgen, “we zijn toch echt heel verschillend”.
Petra is druk in de weer met de gekleurde doeken, drapeert ze om ons heen en vraagt naar onze eigenschappen en kwaliteiten. Al gauw gaat het over onze rollen, zij de jongste, ik de de oudere. Het bijbehorende gedrag en emoties zitten ons nog wel eens in de weg. Het bewustzijn van onze rol en het samen kunnen bespreken is heel waardevol. Het steeds weer uitspreken van onze sluimerende irritaties en ieders behoeftes zijn mooie stappen.

Welke plek had jij vroeger thuis en welke rol neem jij nu automatisch thuis of op je werk in? Bij wie voel jij je het kleine zusje of broertje, en waar voel jij je de oudere? Is dat wat je wilt of leidt het tot onvrede of onuitgesproken ergernissen? Bel me gerust, dan kijk ik graag eens met jou en jouw gezin van herkomst mee.

Mijn zusje en ik gaan uiteindelijk met een zelfde kleuradvies naar huis, uiterlijk verschillen we blijkbaar toch niet zoveel, we leven wel vanuit een andere plek. Ik zal dus blijven zwaaien naar al haar bekenden.