Koekje van eigen deeg

“Ik snap er niets van” zegt S, “ik kan zo pissig worden als hij de krant pakt of achter zijn computer gaat zitten, ik kan hem dan wel wat aan doen, ik moet dan schreeuwen tegen hem. Maar ik wil helemaal niet schreeuwen of onaardig doen. Als hij nou gewoon de boel opruimt als ik het vraag….”

Ik heb S en H al een paar keer gesproken, een jong stel waaraan ik kan zien dat ze veel van elkaar houden. En wat een emoties voel ik in de kamer. S is de ruzies zat, er moet nu echt iets gebeuren, “zo wil ik niet oud worden met hem, ik moet altijd alles alleen doen”. H kijkt wat beduusd voor zich uit.

H vertelt voorzichtig dat hij haar schreeuwen zo naar vindt dat hij zich liever terugtrekt achter de computer. “Ik hoop dat ze na een tijdje weer rustig wordt en dat we het weer gezellig kunnen hebben. Ik wil best helpen met huishoudelijke klusjes, maar zoals ze het nu vraagt heb ik er echt geen zin in.”

“Zie je wel” roept S, “je geeft dus zelf toe dat je helemaal niets doet behalve achter de computer duiken”.

Ik zie H schrikken van de boosheid van S en ik stel voor om samen te kijken wat er nu werkelijk tussen hen speelt.

Aan de hand van een lemniscaat, (ik noem het meestal “de krakeling”) maak ik een begin met uitleggen hoe we in EFT naar conflicten in relaties kijken. “Het negatieve interactiepatroon tussen jullie, “de krakeling”, is de oorzaak van de relatieproblemen, is jullie gemeenschappelijke tegenstander. Dus het is niet je partner is die moet veranderen.

“Als jij snauwt, omdat je het gevoel hebt dat je het alleen moet doen” zeg ik tegen S, “trekt H zich terug achter de computer, geraakt door jouw schreeuwen. En als jij H, je terugtrekt, wordt bij S het gevoel aangewakkerd, zie je wel, ik moet het weer alleen doen en wordt ze boos, waarop jij weer denkt wegwezen, komt ze weer aan.
En zo zitten jullie gevangen in “jullie krakeling” en krijgen jullie allebei niet wat je graag wil. Jij S, de behoefte aan steun en hulp van H, en jij H de behoefte aan veiligheid en gezelligheid van S.
Ik ga jullie helpen dit negatieve interactiepatroon, “jullie krakeling”, verder te ontrafelen, het te leren stoppen, om daarna te werken aan herstel van jullie emotionele verbinding.”

S kijkt mij aan en begint wat te lachen. “Als ik het dus goed begrijp, krijg ik juist niet van H wat ik nodig heb door mijn geschreeuw. Ik krijg dus eigenlijk een soort “koekje van eigen deeg”. Nu begrijp ik waarom jij het steeds hebt over “de krakeling””.

Ik zie een kleine glimlach op het gezicht van H verschijnen.

2 reacties op "Koekje van eigen deeg"

ilsesmit op 28 oktober 2015:

Het begin van de therapie is de krakeling in beeld krijgen, en daarna kan ieder naar zijn/haar eigen deel kijken. Met 10-15 sessies, afhankelijk van problematiek, wordt er al veel opgelost.

pa en ma op 28 oktober 2015:

Maar. . . . waar te beginnen; een krakeling heeft geen begin en geen eind;
dus er zal veel tijd voor nodig zijn ????