Op de top van het Geluk

“Als er vannacht brand komt, neem je me dan mee naar buiten?” vraag ik aan E als we in bed liggen. Ik heb zijn hand vastgepakt en wacht op zijn antwoord. Het blijft stil. Ik voel de angst in mijn buik opkomen, kan ik werkelijk op hem rekenen, ook al is brand ver weg?
“Natuurlijk neem ik je mee” zegt E, “als jij mij maar volgt en niet je eigen weggaat, anders sta ik in de tuin en jij bij de dichte voordeur”.
“Waarom vraag je dit eigenlijk?”, zegt E. “Ik heb de kaarsen uitgeblazen en je hebt zelf de lichtjes in de kerstboom uitgedaan.”

Ik weet het. Het is weer zover, iets teveel bezorgdheid. Ergens in mij dat stemmetje: “Let iedereen wel op, ziet dan niemand “de Dood” op de loer liggen?”

Als huisarts had ik veel profijt van mijn “opmerkzaamheid” voor “de Dood”. Ik kon snel anticiperen, handelen en zo nodig het gevecht met hem aan. En wanneer bleek dat ik toch niets in te brengen had, kon ik altijd nog liefdevol zorgen voor de patiënt en zijn naasten.

Voor mijn omgeving ben ik soms heel irritant als ik hen attendeer op “de Dood” of teveel om hen bekommer. Een hint of een advies geef ik sneller dan dat ik mijn eigen angst voel. En hoe dichter de mensen mij na staan, hoe harder het stemmetje in mij roept “Pas toch op!”. Ik realiseer me echt dat het mijn eigen angst voor verlies is en een veel te groot gevoel van verantwoordelijkheid om verdriet te voorkomen.

In een recente familieopstelling tijdens mijn opleiding bij Phoenix bleek weer eens hoe ik mij verhoud tot angst en dood in mijn geschiedenis. Hoe eenvoudig ik mijn eigen geluk saboteer. “Leer het Leven te vertrouwen in plaats van de Dood in de gaten te houden” zegt de trainer. Hij geeft mij huiswerk mee want ook ik ben nooit uitgeleerd!

Ik kom foto’s tegen van afgelopen vakantie in de Alpen. Ik vertrouwde mij toe aan de gids. Nam risico op moeilijke paadjes, vroeg om een hand aan E bij steile stukken. Genoot van prachtige uitzichten en bijzondere gesprekken. Sliep in oncomfortabele bedden. Ik bereikte de top van de berg, de top van het Geluk! Het kan echt!

Wil jij kijken door middel van een familieopstelling naar jouw verhaal, om jezelf beter te begrijpen, waarom jij doet zoals je doet? En welke andere beweging jij zou kunnen leren die meer dienend is in jouw relatie?
In de workshop “Persoonlijke ontwikkeling in de relatie” kijken Pieter Berger en Ilse Smit door middel van familieopstellingen, naar jouw verhaal. Wat kun jij leren om meer grip te krijgen op de onderlinge dynamiek in jouw relatie. Ilse Smit is EFT-relatietherapeut in Utrecht.